Fikir, sipariş verirken doğdu.

Sevdiğim pizzacılara sık sık telefonla sipariş verirdim. Arka plan gürültülü olurdu, siparişimi tekrarlamak zorunda kalırdım ve bazen söylediklerim kastettiğimden farklı anlaşılırdı. Siparişimi almaya gittiğimde bir pizza eksik olurdu ya da bir isteğim dikkate alınmamış olurdu. Bu benim için beklemek, ekip içinse ek iş demekti.

Beni en çok rahatsız eden, iki tarafın da zaman kaybetmesiydi. Bu, birilerinin çaba göstermemesinden değil, mutfak, misafirler ve telefon arasında bir şeylerin kolayca gözden kaçabilmesinden kaynaklanıyordu.

Siparişimi sakin bir şekilde oluşturabilmek istiyordum. Restoranda da ne sipariş etmek istediğimin net anlaşılmasını istiyordum; her şeyi telefonla, o koşuşturmanın içinde açıklamak zorunda kalmadan.

Ordentino fikri bu istekten doğdu: misafirlerin ve restoranların zamandan tasarruf etmesine, yanlış anlaşılmaları önlemesine yardımcı olmayı amaçlayan bir sipariş kanalı.